Wyspa Kampa - najbardziej znana praska wyspa

Niewielka wyspa odcięta od Mala Strona kanałem Čertovka, który wykopali w średniowieczu Joanici. Uzyskali dzięki niemu dostęp do wody poruszającej młyny należące do zakonu. Do dzisiaj zachowały się dwa młyńskie koła, tak zwane Sovovy mlýny.. Przechodząc po łukiem Mostu Karola wchodzi się do "centrum", które stanowi urokliwa ulica na Kampě. Pierwsze zabudowania pojawiły się dopiero po 1541 roku. Wcześniej teren był ciągle zalewany wodą, więc znajdowały się tam jedynie ogrody i młyny wodne. Dopiero po tragicznym pożarze w połowie XVI wieku, kiedy to poziom gruntów znacznie opadł, zwieziono tam resztki zniszczonych domów z pobliskich dzielnic; Mala Strana i Hradczany.

Na wyspie Kampa w sezonie wiosenno-letnim odbywa się tam wiele wystaw, najczęściej związanych z fotografią lub lokalnymi produktami. Co ważne, wejście zawsze jest darmowe.

    Jedno z dwóch zachowanych do dzisiaj kół młyńskich to pozostałość po najstarszych zabudowaniach na wyspie Kampa i jednocześnie jedno z najczęściej fotografowanych przez turystów miejsc w Pradze. 

Placówka kulturalna posiadające zbiory między innymi dzieła wybitnego kubistycznego rzeźbiarza, Otta Gutfreunda, świetnego malarza, Františka Kupki czy współczesnych środkowoeuropejskich artystów. Muzeum, podobnie jak cała wyspa, ucierpiało podczas tragicznej powodzi w 2002 roku. 

Na Kampa swoje dzieła wystawia wielu czeskich artystów 

Nie mogło więc zabraknąć słynnych niemowląt z brązu Davida Černego

ulica Na Kampe, to centralny punkt wyspy 

Ambasada Estonii 

Restauracja Pod Złotymi Nożyczkami

Pałac Liechtensteinów, to okazała barokowa budowla na sześciobocznym planie powstała pod koniec XVII wieku. W czasie wojny w budynku siedzibę miało NSDAP, które postanowiło przekształcić wyspę w park będącym miejscem ćwiczeń dla żołnierzy. W tym celu zburzono mury otaczające liczne ogrody. Obecnie pałac jest reprezentacyjnym budynkiem rządu Republiki Czeski. 

Widok na Most Karola 

Choć wyspa Kampa leży w pobliżu obleganych przez turystów Hradczan i Mala Strana, należy do jednych z nielicznych miejsc w centrum Pragi, gdzie można pospacerować pośród względnej ciszy. 

Nerudova - dawna arteria łącząca Praski Zamek z Mala Strana

      Jedna z najbardziej reprezentatywnych ulic w Pradze. Nazwa wzięta od pisarza Jana Nerudy, który żyjąc w XIX zasłynął pięknymi portretami z życia dzielnicy Mala Strana. W kilku zabytkowych kamienicach ulokowały się ambasady europejskich państw. Zdecydowanie jedna z moich ulubionych ulic w stolicy Czech, którą najlepiej zwiedzać wczesnym rankiem bądź późnym wieczorem, inaczej ciężko znaleźć "wolne miejsce", by móc podziwiać wspaniałe budynki, nie mówiąc o zrobieniu ciekawego zdjęcia. 

       

Mało miejsca, pełno turystów i śliczne kamienice, czyli Nerudova w pełnej krasie 

Poniżej kilka zdań o wybranych zabytkach. 

Morzinský palác, numer 5/256

 

Ambasadę Rumunii wyróżniają dwie olbrzymie rzeźby Maurów, dłuta Ferdinanda Brokoffa, które podtrzymują zdobiony balkon. Według miejscowej legendy w nocy posągi ożywiają i wędrują po Pradze. 

Czerwony Orzeł (U červeného orla), numer 6/207

 

Gotycki gmach z początku XV wieku, później przebudowany w stylu barokowym. Znak domu w postaci wypukłego obrazu z czerwonym orłem pochodzi z 1633 roku.

 

U Czerwonego Baranka (U červeného beránka), numer 11/253 

 

Barokowa kamienica z końca XIX wieku. Fasadę zdobi wizerunek Matki Boskiej oraz figurka Czerwonego Baranka. Mieszkał w nim czeski historyk i krytyk literacki, A. Novák.

  

Pod Trzema Skrzypcami (U tří housliček), numer 12/210

 

Gotycka kamienica przebudowana w 1618 roku na styl barokowy. Znak domu w postaci trzech złączonych skrzypiec nawiązuje do faktu, iż jego właścicielami były rodziny muzyków, z których najsłynniejszy to Edinger, założyciel pierwszej w Pradze szkole uczącej grać na skrzypcach.

Valkounský dům, numer 14/211

 

Gotycki dom przebudowany na styl renesansowy w 1704 roku. Między II a III piętrem widnieje owalny fresk ukazujący Świętą Trójcę. Nad lewym wejściem widać głowę mitologicznej Meduzy.

U sv. Jana Nepomuckého, numer 18/213

 

Zbudowany w stylu renesansowym w 1566 roku. Ciekawy jest kamienny wazon z wizerunkiem św. Jana Nepomucena na chmurach z 1730 roku. Na poddaszu stoi figura św. Floriana.

 

 

Thun-Hohenšteinský palác, numer 20/214

 

Zbudowany pod koniec XVII wieku dla rodziny Kolowratów, a od 1924roku siedziba włoskiej dyplomacji. Herbowe ptaki rodu roztaczają skrzydła nad wejściowymi drzwiami.

 

Złoty Klucz (U zlatého klíče), numer 27/243

 

Renesansowy budynek z charakterystycznym znakiem- złoty klucz w zdobionej barokowej kasecie z 1844 roku.

 

Pod Złotym Kołem (U zlatého kola), numer 28/217 

Renesansowa kamienica ze znakiem w kształcie złotego koła z 1634 roku.

Bretfeldský palác, numer 33/240 

 

Barokowa kamienica przebudowana w 1765 roku. Relief św. Mikołaja w otoczeniu aniołów to dzieło Platzera. Właściciel, Hrabia Bretfeld zgromadził obszerne kolekcje książek i obrazów. W domu odbywały się koncerty, na które przychodził Mozart i Casanova.

 

Złota Podkowa (U zlaté podkovy), numer 34/200

 

Renesansowy gmach przerobiono na styl barokowy z początkiem XVIII wieku. W 1749 roku J. Bischof założył w nim pierwszą aptekę w Pradze. Znak domu, czyli portal nad drzwiami z 1559 roku przedstawia św. Wacława na koniu ze złotą podkową.

 

Biały Anioł (U bílého anděla), numer 35/239

 

Barokowy dom z gotyckimi piwnicami, przebudowany w 1870 roku. Tablica pamiątkowa wspominająca, że latach 1866-1872 mieszkał tam badacz Holub. Między oknami I piętra widnieje rzeźba uskrzydlonej kobiecej postaci.

 

Czarna Madonna (U černé Matky Boží), numer 36/221

 

Renesansowa kamienica z obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem.

 

U žaláře sv. Jana, numer 40/223 

 

Gmach z przełomu XVII i XVIII wieku. Pamiątkowa tablica informująca, o pobycie znanego pisarza Kampera.

 

Pod Złotą Gwiazdą (U Zlaté Hvězdy), numer 48/171

 

Pierwotnie gotycka kamienica z XVII wieku z późniejszymi  elementami barokowymi, położona przy schodach zamkowych. 

 Widok na Nerudovą ze schodów zamkowych

        

Iście królewski budynek, oszałamiające widoki i rozległe ogrody. Oto „codzienność” polskiego ambasadora w Pradze

W stolicy Czech placówki dyplomatyczne skupiają się głównie w dwóch miejscach; w willowej dzielnicy Bubeneč oraz na Malá Strana- większość okupuje jedną z najwytworniejszych praskich ulic, Nerudovą. Ponieważ czego jak czego, ale zabytkowych budynków w Pradze jest pod dostatkiem, nic dziwnego, że zdecydowana większość zagranicznych ambasadorów pracuje w przepięknych pałacach lub zamożnych rezydencjach. Nie inaczej jest w przypadku naszego kraju.

Pałac Fürstenbergów stojący pod numerem 8 na ulicy Valdštejnská, powstał pod koniec XVI stulecia. Przez prawie 100 lat był własnością magnackiej rodziny, która w 1918 roku sprzedała prawie wszystkie swoje posiadłości i wyjechała do Niemiec. Rząd czeski urządził w barokowym budynku siedzibę Ministerstwa Opieki Socjalnej. Od 1936 roku wynajmowany jest on polskiej placówce dyplomatycznej. Wrażenie robi wyniosły kremowej barwy pałac, ale wzrok skupiają przede wszystkim przylegające do niego ogrody na niewielkim wzgórzu. 

 Nieco mniejsza i jakby skromniejsza Ambasada Belgii 

Ogrody Pałacowe (Palacove zahrady) mieszczą się na zboczach zamkowego wzgórza. W średniowieczu porastały je królewskie winnice- obecnie rośnie tam kilka rzędów winorośli, ale raczej na potrzeby estetyczne niż do produkcji dionizaku. Od 1995 roku otwarte są dla turystów są Velká i Malá Pálffoyovská zahrada oraz Lebedurská zahrada. W 2000 udostępniono Malá Fürstenberská zahrada. Za niewielką opłatę można podziwiać panoramę dzielnicy Malá Strana. Do ogrodów dostać się prowadzą dwa wejścia; od ulicy Valdštejnská (za Pałacem Kolowratów) oraz od strony Zamku Królewskiego. Największy i najpóźniej zrekonstruowany została Velká Fürstenberská zahrada graniczącza z Polską Ambasadą. Warto poświęcić chwilę, żeby wspiąć się na sam szczyt pałacowych ogrodów. Wysiłek związany ze wspinaczką
z pewnością wynagrodzi nam widok na dzielnicę Malá Strana. 

Pracownicy polskiej ambasady to prawdziwi szczęściarze, bowiem wystarczy im wyjść z tyłu Pałacu, aby móc znaleźć się w pięknym i rozległym parku otaczającym Pałac Fürstenbergów. Ledwie parę kroków dalej w głąb ulicy Valdštejnská i już są znajdują się vis-a-vis wspaniałego Pałacu Wallensteina, do którego prowadzi barokowa brama. Zaiste, trzeba było mi dawniej studiować bohemistykę... 

Po wyczerpujące pracy należy się chwila wytchnienia w zaciszu natury